روش هایی جالب برای یک دریفتینگ حرفه ای

روش هایی جالب برای یک دریفتینگ حرفه ای

تاریخچه دریفتینگ : 

برخلاف آنچه به نظر می رسد منشا اصلی دریفت سر از آمریکا و یا اروپا در نمی آورد بلکه این بار ژاپنی ها به عنوان ابداع کنندگان اصلی این حرکت هستند. بنیانگذار دریفت تاکاهشی راننده ژاپنی معروف می باشد.روش خاص او به سرعت شهرت یافت سپس سوچیا از او الهام گرفت و صاحب لقب سلطان دریفت در دنیا شد. اولین رویداد رسمی دریفت در سال 1986 در ژاپن برگزار شد و از اواسط دهه 90 به شهرتی جهانی دست یافت. بعد از این شهرت جرمی کلارکسون پس از سفری به ژاپن در سال 1995 و گفت و گویی با سوچیا اولین فردی بود که آمریکا و اروپا را با دریفتینگ آشنا کرد. در سال 1996 سوچیا و گروهی از دریفترهای حرفه ای ژاپنی به آمریکا سفر کردند تا اصول دریفت را به آنها بیاموزند. سپس در سال 2000 اولین مسابقه دریفت با نظارت سوچیا انجام شد و در سال 2004 اولین فصل از فرمولا دریفت آمریکا به عنوان حرفه ای ترین سطح دریفت در خارج از ژاپن برگزار شد. 

دریفتینگ چگونه رخ میدهد ؟

وقتی با خودرویی که دف عقب هست یا به اصطلاح نیروی محرکه اش از چرخهای عقب هست وارد پیچی می شیم و گاز خیلی زیادی به ماشین میدیم اصطکاک در چرخهای عقب کم می شه و چرخها شروع به چرخیدن می کنند که به طور عامیانه میگن عقب ماشین در میره , (به این رویداد بیش فرمانی یا OVER STEERING نیز گفته می شود) و اما دریفتینگ به معنای کنترل ماشین در حالت بیش فرمانی می باشد. 

چهار روش برای دریفتینگ وجود دارد :

1- وقتی وارد پیچ میشیم با یه نیش ترمز زدن و فشردن پدال گاز و کلاج تا آخر دور موتور ماشین بالا می رود. بعد از بالارفتن دور موتور اگر پارو از رو کلاج برداریم کلاج بالا میپره و در نهایت چرخهای عقب درگیر میشه و عقب ماشین در میره. باید حتما فرمان را در خلاف جهت پیچ بچرخانیم و پامونو به طور ناگهانی از رو گاز برنداریم.عامل موثر در دریفتینگ کنترل بر پدال گاز و فشردن آن به اندازه لازم است. تاثیر کنترل بر پدال گاز در دریفتینگ به مراتب بیش تر از تاثیر چرخاندن فرمان و بازی کردن با فرمان است. 

2- دریفتینگ با دستی : در روش دوم از ترمز دستی برای دریفت استفاده می کنیم. به طوری که وقتی وارد پیچ میشیم بعد از چرخاندن فرمون یه دستی تیز می کشیم وقتی عقب ماشین در میرود دستی رو می خوابونیم و دوباره سعی می کنیم چرخش ماشین رو با گاز کنترل کنیم. 

3- در روش سوم در هنگام ورود به پیچ با شدت پدال گاز رو فشار می دهیم سپس دنده معکوس به ماشین میدیم تا عقب ماشین در بره سپس دوباره با پدال گاز میزان چرخش خودرو را کنترل می کنیم. 

4- در این روش وقتی وارد پیچ می شیم برخلاف پیچ فرمون را به اندازه کمی می چرخانیم و سپس فرمون را برمیگردونیم. این بازی با فرمان سبب میشه تا ماشین تعادلش را از دست بدهد. همان طور که قبلا هم گفته شد برای کنترل خودرو باید حتما به پدال گاز اتکا کرد. 

بیشتر بخوانید : معرفی و مقایسه انواع خودروهای برقی و هیبریدی

v

نشانه هایی که می توانیم بفهمیم کسی دریفت باز است ؟

1- ماشین هایی که دریفت می کنند رینگ های جلو و عقب شان با هم فرق می کند. (رینگ های عقب بزرگتر و پهن ترند.)

2- خودروهایی که دریفت می کنند دف عقب و موتور جلو می باشند. کل داستان دریفتینگ ترجیحا با خودروهایی است که نیروی محرکه عقب دارند که صرفا به این خاطر است که لاستیک های عقب بتوانند بچرخند و ما بتونیم ماشین رو با پدال گاز کنترل کنیم. چرا این خودروها باید موتور جلو باشند ؟ برای اینکه اگر موتور عقب باشند عقب ماشین سنگین و جلوی ماشین سبک می شود و وقتی جلوی ماشین سبک باشد کنترل ماشین بسیار سخت می شه. وقتی خودرو موتور جلو باشد تقسیم وزن به خوبی رعایت میشود چون هنوز وزنی روی چرخهای جلو وجود دارد.

3- در خودروهایی که دریفتینگ می کنند زاویه چرخش لاستیک های جلو خیلی بیش تر از ماشین های عادی است.مثلا زاویه چرخش چرخ های جلو تا 60 الی 70 درجه می باشد که این موضوع باعث می شود عمودتر دریفت بزنیم. این زاویه کنترل دریفت رو راحت تر می کند. 

4- از آنجایی که خودروهای مخصوص دریفت دف عقب هستند معمولا دف عقب را قفل میکنن یا جوش می دهند تا مطمئن شوند که این چرخها در عین واحد با هم می چرخند. 

البته رعایت این نکته ضروری است که این کار را فقط و فقط باید در پیست های دریفت انجام داد. دریفتینگ به تمرین , مهارت و تجربه زیادی لازم دارد. 

نوشته شده در 1400-06-15 توسط 0 28

نظر خود را به اشتراک بگذاریدپاسخ دهید

مقایسه 0